logo

ervaringen-van-eigenaars

Rughernia bij teckel

rughernia bij teckel behandeling orhomanueel teherapeutHet verhaal van Bram, onze langharige dwergteckel. Mei 2015

Half december 2014 ging onze Bram bij een wandeling steeds slechter lopen. We dachten in eerste instantie aan vermoeidheid. Tenslotte is hij al bijna 12 jaar. De volgende morgen kon hij bijna niet meer lopen. Sterker nog: hij zakte af en toe door zijn achterpoten. Wij hadden het bange vermoeden dat er iets helemaal mis was met zijn rug. Hij was daar immers al eerder mee aan het klungelen geweest. We vertrouwden het niet en dus belde ik de dierenarts. Dat werd – omdat het zondagmorgen was – een bezoek aan de plaatsvervanger in een ander dorp. Zij constateerde inderdaad dat Bram geveld was door een rughernia. Hij kreeg een spuit en ik een aantal tabletten mee. Ze adviseerde om naar onze eigen dierenarts te gaan als de situatie na een paar dagen niet verbeterde.

Inderdaad kwam er geen verbetering, zodat ik een paar dagen later een afspraak maakte bij onze eigen dierenarts. Deze constateerde hetzelfde en gaf ons het advies naar een Orthomanuele dierenarts te gaan. Toevallig raakten we aan de praat met onze buurvrouw, van wie de hondjes hetzelfde probleem gehad hadden en zij adviseerde ons dokter Vecht, praktiserend in Wageningen.

Gelijk de volgende dag een afspraak gemaakt en gelukkig kon ik, ondanks dat het vlak voor de jaarwisseling was, nog diezelfde dag terecht. Dokter Vecht constateerde inderdaad een rughernia. Bram kon nog net staan, maar zakte telkens door de achterpoten. Lopen ging niet meer. Pijn had hij blijkbaar niet. De reflexen waren erg matig. Bram had hernia graad 3. Dr Vecht heeft vervolgens Bram z’n rug gemanipuleerd. Ook bleek dat Bram een beetje te zwaar was en voor zijn eigen bestwil op dieet moest. Verder moest Bram 2 weken lang continu in de bench. Wel een aantal keren per dag naar buiten voor zijn behoeftes. Hiervoor had ik voor zijn achterpoten een paar gaten in een shawl gemaakt, zodat ik hem kon ondersteunen tijdens het lopen en als hij zijn behoefte moest doen. Dat bleek ons toch te lastig. Dus zorgen dat hij niet te veel ging lopen, was voor ons de enige oplossing. Ook moesten we iedere dag een aantal keren rekoefeningen met zijn rug doen en zijn achterpootjes vanaf de voetzolen tot aan de billen masseren om de reflexen weer terug te krijgen.

De afspraak was dat we na 2 weken terug zouden komen om te zien hoe de vorderingen waren. Vanaf 3 januari ging het beter en toen we op 12 januari weer naar Wageningen togen voor controle, kon hij al weer aardig lopen! Tijdens deze visite bleek inderdaad dat onze Bram goede vorderingen maakte. Dr. Vecht heeft zijn rug nogmaals gemanipuleerd en ik kreeg een schema mee om het wandelen weer geleidelijk op te pakken. Ook adviseerde hij om Bram af en toe als therapie te laten zwemmen. Dat kon bij een therapeute in Aalten. Het wandelprogramma begon voorzichtig en werd per week opgevoerd, maar wel met het advies om Bram zelf aan te laten geven geeft wat hij wel en niet kon. Ook moest hij voortaan een borsttuigje aan.

Het programma duurde 7 weken, waarna ik telefonisch overleg zou hebben met dr. Vecht om door te nemen hoe de vorderingen zijn. Hiermee had ik nog even gewacht, omdat Bram ook nog naar mijn eigen dierenarts moest i.v.m. gebitsbehandeling. Hiervoor moest hij onder narcose en dat pakte minder goed uit. De dierenarts was wel op de hoogte van de problemen en is hier ook goed mee omgegaan. Toch bleek Bram een paar dagen na de behandeling weer wat problemen terug te hebben. Ik heb toen gelijk weer gebeld met de praktijk van dr. Vecht en kon de volgende dag komen voor controle. Volgens dr. Vecht goed getimed, want tijdens dat consult moest hij toch weer wat rechtzetten in de rug van Bram. Met de nodige adviezen ben ik weer huiswaarts vertrokken.

Na een paar dagen van extra rust konden wij gelukkig het oude schema weer oppakken. Dat het laatste bezoek zijn vruchten afwierp blijkt wel uit de reactie van Bram. Als we nu het riempje pakken om met hem en zijn broertje te gaan wandelen, geeft hij luidkeels aan dat we op moeten schieten. Het lopen gaat steeds beter. Omdat hij zelf mag aangeven hoe ver en het snel of langzaam het mag gaan, is een ijzeren geduld noodzaak. Hij blijft tenslotte een teckel!

Alles op een rijtje gezet zijn we maar wat blij dat Bram weer een blije gezonde teckel is en waarderen we de behandelingen en adviezen van dr. Vecht enorm.

Daarom: dr. Vecht en assistentes, bedankt namens ons, Bram en broertje Tjebbe!

Afspraak

Alleen van toepassing in noodgevallen en bij waarneming voor orthomanueel dierenarts Mevrouw drs. Jacha Heukels

Locatie:
Valkenhof 18
3853 BR in Ermelo
T. 0341-551741

Nieuws

artikel-onze-hond-hernia-teckel