logo

ervaringen-van-eigenaars

Rughernia bij Branie de Havanezer

Branie-bij-Orthomanueel-dierenarts-Uri-VechtBranie de Havanezer, in de “gouden” handen van orthomanueel dierenarts Uri Vecht. September 2015

Het is heel erg schrikken als je hond ineens niet meer kan lopen. Van het ene op het andere moment kom je onverwacht terecht in een soort nachtmerriescenario.

Het overkwam ons met onze Havanezer Branie. Zo wandelt ze nog dagelijks drie kwartier met ons in het bos, twee dagen later is ze verlamd. We hadden de voorafgaande dag wel gemerkt dat Branie zich niet helemaal OK voelde, maar niets wees nog op een verlamming. In overleg met onze dierenarts eerst een pijnstiller gegeven om te kijken of ze zich beter zou gaan voelen. De dag erna was het echter ’s morgens bij het opstaan helemaal mis. Ze kon nog wel met veel moeite opstaan, maar lopen ging absoluut niet. Natuurlijk net in het weekend. Uiteraard toch direct naar de dierenarts en die constateerde een hernia met als gevolg verlamde achterpoten.Branie kreeg een prednison injectie en Prednoraltabletjes voor thuis.

Binnen 48 uur zou er duidelijk verbetering moeten zijn. Helaas, het werd, dezelfde dag nog, heel snel alleen maar slechter! Ze kon al snel ook niet meer staan. Niet alleen de achterpootjes waren en bleven verlamd, maar ook de blaas was binnen een paar uur verlamd (ze liet haar urine lopen zonder dat ze het zelf leek te merken) en poepen ging ook niet meer.

Tja, wat nu? We kwamen tot de conclusie dat we met Branie zo snel mogelijk naar een in de behandeling van hernia gespecialiseerde dierenarts wilden. En dan is internet geweldig. Na wat googlen, kwamen we al snel uit bij orthomanueel dierenarts Uri Vecht. Meteen de volgende ochtend al vroeg gebeld en tijdens het eerste telefoongesprek kregen we al te horen wat we wel en wat niet met Branie konden doen. Ze moest absolute “benchrust” en mocht zich hoe dan ook niet zelf verplaatsen en haar achterlijf meeslepen. Ook vertelde hij dat we direct antibioticum bij onze eigen dierenarts moesten halen om te voorkomen dat ze er ook nog een blaasontsteking bij zou krijgen. Om enigszins te helpen met de ontlasting moesten we een laxeermiddel geven. Gelukkig konden we de volgende avond al bij hem terecht.

Dr. Vecht ging direct doortastend te werk. Na een prettige kennismaking werd Branie nauwgezet van neus tot staartpuntje onderzocht. Ze bleek de op een na ergste verlamming te hebben (graad 4). Een minimale pijnreflex in de voetjes en een reflex in de knietjes waren nog wel aanwezig. Ook constateerde dr. Vecht dat Branie een overloopblaas had. Door de blaasverlamming loopt de blaas vol en vervolgens over. Ter plekke kregen we instructie hoe we de blaas zelf konden leeg drukken. Dat moesten we vervolgens vier maal per dag doen, totdat Branie zelf weer kon plassen. Onderzoek van de wervelkolom wees uit dat een wervel niet goed zat. Deze wervel werd op z’n plaats gezet.

Daarna werd voorgedaan hoe we de wervelkolom van Branie moesten rekken en natuurlijk meteen laten zien of we het zelf ook konden. Instructie achterpoten masseren, ook tussen de teentjes. Er moest een “tiltuigje” komen ter ondersteuning van de achterhand bij het plassen. Dat konden we redelijk eenvoudig zelf maken. Na ca. anderhalf uur gingen we met een goed gevoel en een stuk wijzer huiswaarts. Die anderhalf uur was heel intensief geweest. Uitleg over wat er precies aan de hand was met Branie, onderzoek, blaas legen, wervelstand corrigeren, instructie en laten zien dat we het zelf konden en hoe verder met de behandeling thuis.

Branie moest de eerste twee weken volledige rust hebben in een kleine ruimte (bench) en alleen naar buiten gedragen worden om m.b.v. het tiltuigje haar behoefte te doen. Dat wil zeggen, kijken of ze dat zelf weer kon en zo niet de blaas leeg drukken. Al na een dag of vier merkten dat Branie weer zelf kon plassen. Ook kwam er weer een heel klein beetje spanning in de spieren van de achterpoten. Natuurlijk hebben we dat enthousiast gemeld aan dr. Vecht.

Vervolgens ging het herstel veel sneller dan verwacht. Branie moest zelfs afgeremd worden! Zelf was ze van mening dat ze alles wel weer kon zoals vanouds. Maar veel “normale” bewegingen zoals springen, trap lopen en spelen met andere honden waren nog ten strengste verboden. Nu, zes weken na de behandeling van dr. Vecht, kan Branie weer mee wandelen (ca. half uur). Maar we houden haar nog steeds heel goed in de gaten om het spectaculaire snelle herstel niet te verstoren. We voorkomen dat ze ergens op of af springt. En ook wild spelen met onze andere honden is er nog niet bij.

Branie-bij-Orthomanueel-dierenarts-Uri-Vecht-2Onze ervaring is dat een aantal mensen nogal bedenkelijk kijkt als we het hebben over de behandeling van een orthomanueel dierenarts. Uri Vecht is echter geen vage “Jomanda-achtige genezer”, maar een reguliere, doortastende, gepassioneerde dierenarts die zich volledig gespecialiseerd heeft in de behandeling van hernia. Hij belooft je geen gouden bergen, maar is heel eerlijk. Bij Branie is het herstel opmerkelijk snel gekomen. Soms heb je echter veel geduld nodig en duurt het herstel maanden. En natuurlijk is herstel niet altijd mogelijk.

We zijn twee keer met Branie bij Uri Vecht geweest en van die twee bezoeken hebben onze dierenarts en wij een uitgebreid schriftelijk verslag gekregen. De stap-voor-stap begeleiding kon niet beter. Communicatie verliep uiterst soepel. Met elke vraag konden we bijna à la minute bij dr. Vecht terecht en altijd kregen we een antwoord waar we verder mee konden. Wij zijn heel blij dat we met Branie bij hem terecht zijn gekomen.

Uri Vecht, een orthomanueel dierenarts met gouden handen en een gouden hart!

Mirabell en René Woudman.

Afspraak

Alleen van toepassing in noodgevallen en bij waarneming voor orthomanueel dierenarts Mevrouw drs. Jacha Heukels

Locatie:
Valkenhof 18
3853 BR in Ermelo
T. 0341-551741

Nieuws

artikel-onze-hond-hernia-teckel